29 Mayıs 2017
  • BIST 97.533
  • Altın 145,647
  • Dolar 3,5801
  • Euro 4,0019
  • Isparta 13 °C
  • İstanbul 18 °C
  • Ankara 12 °C
  • İzmir 17 °C

Dedemin Vasiyeti

Gökhan ÖZDEK

Sır gibi sakladığım vasiyeti size yalan gelecek ama gerçeklerin ta kendisidir.

Her kişinin bir hayat idolü vardır. Benim hayat idolüm er kişiydi, her kişi değildi. Bu kişi benim yıllar önce kayıp ettiğim Aytekin ÖZDEK yani dedemdi. Hakkı rahmetine kavuşmadan 6 yıl önce vasiyet ettiği ağır vasiyeti açıklayacağım.

Okul yaz tatiline girmişti, dedem ise ödül olarak Türkiye Büyük Millet Meclisini seçmişti. Ağabeyim ve ben bir sonra ki günün  hayalini kuruyorduk. 1999 yılı ağırlaştırılmış bir vasiyetin yükümlülüğünün altına girmeyi hiç düşünmüyordum.

Ankara’ya artık ayak basmıştık, Mamak köprüsünden indik. Yürü babam yürü Bentderesine kadar yürüdük. Orada bir yer vardı, kapısında polis bekliyordu.  Hatta devletin polisiydi. Ağabeyim dede burası neresi dedi. ( Orası bayrağın düştüğü yer dedi.) Çocukluğun vermiş olduğu merakla bu el ben sordum. Dede orası neresi dedim, çünkü çok yakınından geçmiştik. Cevaba bakın; hayatın sillesini yemiş kızlarımızın yeri, bedenlerini hayatta kalmak için satan bu devletin kızları dedi.

Kulağıma eğilip bu bayrakları düştüğü yerden kaldıracaksın dedi. Kulağımdan giren o dört cümle beynimi kemirmeye çocuk yaşta başlamıştı. Öğle namazı yakın olduğu için Hacı Bayram’ı Veli’nin kapısında bekledik, namazı kıldı, duası pusulamız oldu. Meclis’e doğru yol aldık, artık bizi yönetenlerin mekânına gelmiştik. Hayat idolüm artık soru sordurmadan kendisi cevap veriyordu. Buradaki bazı vekillerin erkeğin orospusu ve erkek gibi erkek olsalar oradaki yavrucaklarımıza sahip çıkarlar dedi. Allah’ım ömür ve güç verirse bu vasiyeti yerine getireceğim. Eğer ki hakkı rahmetime kavuşursam (ÖZDEK) sülalesine vasiyetimdir.

Her zaman hayat idolüm şunu derdi.  Adalette güneş gibi olmalısın. Güneş gibi eşit doğup eşit batmaz isen hayatta mutlu olamazsın derdi.  Türkmenbaşı 22.03.2005 yılının gecesinde hastanede zemzem suyunu içerek, babam başucunda Kur’an-ı Kerim okuyarak. Amcam ise ayakucundan okuyarak tekbir ve kelime-i şahadet eşliğinde gözlerini kapadı.

 63 yaşında korkusuzca hakka yürüdü, sanki haktan selam getirmişti.

                                       ……………Azrail…………..

Vefat etmeden 4 yıl önce emanet ettiği kişi bir devlet büyüğümüzdü, dedeme Türkmenbaşı derdi.  2005 yılından sonra 17 yaşından itibaren bana demeye başladı. Bu devlet büyüğümüzü ilerleyen yazımda kaleme alacağım.

 

Bu yazı toplam 958 defa okunmuştur.
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2013 kent 32 | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Faks : 0507 740 32 28 | Haber Scripti: CM Bilişim